14 juni - Stille tocht..

Beste mensen,

Geland vanuit Turkije ben ik vrij snel naar Zeeuws-Vlaanderen gereden. Om lijfelijk daar te zijn waar mijn emotie al een hele tijd was…

Om bij jullie te zijn. Om te kunnen deelnemen aan de stille tocht ter nagedachtenis aan juf Joyce, Damian, Sarah en Olivia, en om zo ook

in gedachten te zijn bij de zwaargewonden, bij getuigen, hulpverleners en allen die met hun hart en van nabij betrokken zijn.

Ik was er niet alleen. Letterlijk duizenden waren gekomen. Een eindeloze witte stoet, met ballonnen, bloemen en knuffels, aangevoerd door de organisatoren (hulde voor het initiatief), de commissaris van de koning, de burgemeesters en de naaste familie. Het was letterlijk een stille tocht, met ook veel tranen, ook achter het glas en langs de kanten van de weg. Axel rouwde, en ‘heel Zeeuws-Vlaanderen’ was gekomen om te delen in het onmetelijke verdriet.

Bij basisschool De Warande aangekomen, verzamelden wij voor het laatste deel. Do you know my name, if I saw you in heaven, klonk het live gezongen (aangrijpend en verbindend) keer op keer. De mensen bleven stromen. Twee minuten volstrekte stilte...

Burgemeester Franc Weerwind sprak met veel gevoel de juiste woorden. Er klonken woorden van dank. Ballonnen zochten de weg naar de hemel. Families vielen elkaar troostend in de armen. Alles zal helpen, maar de leegte blijft.

Dag Olivia, Sarah, Damian en juf Joyce.

pastoor Wiel Wiertz