Alles verandert…

Of je nu gemakkelijk met vernieuwingen of veranderingen kan omgaan of niet, iedereen moet met z’n tijd mee. Zo lazen we onlangs het bericht dat zes kerken in onze parochie verkocht zullen worden en er dus op termijn geen vieringen meer in de kernen zullen plaatsvinden. Of je hoort over fusies, waarbij het eigen karakter verdwijnt en alles zo massaal wordt. Of tradities uit je jeugd, die nu ineens wegvallen of helemaal anders worden.

Zelf vind ik dat wel eens moeilijk, zoals ook enkele maanden geleden, toen ik het volgende meemaakte. Als kind ging ik vroeger in de meimaand met mijn ouders op de fiets naar de Kapel van Gaverland (bij Beveren). In die tijd kon je maar beter niet in het weekend of op een feestdag gaan, want dan was het veel te druk. Die traditie houd ik na al die jaren nog steeds vol. Uiteraard zag ik met de jaren de grote drukte afnemen, maar ik was elk jaar toch ook verrast dat zoveel jonge gezinnen hun weg naar het Maria-bedevaartsoord vonden. Dit jaar plande ik

mijn bezoek aan Maria op pinksterzondag in de voormiddag. Het verbaasde me dat ik helemaal alleen in de kapel was voor het ontsteken van een kaarsje. Daarna liep ik naar de Maria Beeweg voor het bidden van de rozenkrans.

En nee, daar was ik niet alleen: iets vóór mij kwam een man even zijn hond uitlaten en dat kon in de tuin wel zonder leiband. Wat verder zag ik een papa die zijn dochtertje leerde fietsen zonder zijwieltjes, een paar rondjes na elkaar. Ik kwam ook een oude mevrouw tegen die wél aan het bidden was, gevolgd door (waarschijnlijk) haar zoon die het heel druk op zijn telefoon had. Wat verder een groepje lopers die het vast fijn vonden om hier enkele rondjes te lopen. Ik zag een moeder, die tijdens het passeren naar mijn rozenkrans keek en haar dochter vertelde wat dit nu precies was. En tot slot begroette me een echtpaar dat waarschijnlijk alleen een wandeling kwam maken, want ze liepen de Beeweg in de verkeerde richting. Ik was dus echt niet alleen die dag, maar is dat nu de nieuwe invulling van een bezoek aan een bedevaartsoord? Hier heb ik dus moeite mee.

Annemie de Loos