Boodschap van hoop.

Beste mensen,

Op dinsdag 29 september was ik aan het zappen en bleef hangen bij Arjen Lubach. Het onderwerp van zijn grappen was op dat moment het geloof in deze tijd. Hij zei het lachend en een beetje geringschattend (naar mijn gevoel), maar sprak eigenlijk heel hoopvolle woorden zonder het in de gaten te hebben.

In mijn woorden uitgedrukt zei hij: het geloof is nu iets van mensen boven de 80, de echt ouderen, en van kinderen en jongeren onder de 20. Er klonk in door (vind ik): beide groepen tellen nog niet of niet meer echt mee, die hoeven we niet serieus te nemen. Maar hoe mooi is eigenlijk wat hij zei: voor zovele ouderen was en is het geloof en de Kerk van groot belang. Steeds meer jongeren vinden geloof en de Kerk belangrijk en voelen zich ermee verbonden. In deze tijd is het, wat ik steeds al zeg, gewoon doorgaan, vertellen en leven naar wat geloven en Kerk voor ons betekenen. En altijd moeten we ruimte geven. Ruimte aan elkaar. Ruimte aan jongeren.

De Kerk was, is en blijft in goede handen. In alle tijden: Gods heilige Geest laat ons nooit alleen. En dit allemaal naar aanleiding van de woorden van Arjen Lubach.

Wie had dat gedacht?

pastoor Wiel Wiertz