De Goede Week, de week voor Pasen.

Als we dit lezen komen we alweer toe aan de Goede Week, de week voor Pasen. De week die begint met Palmzondag, de laatste week van de veertigdagentijd en de vastentijd. We zijn op weg naar Pasen.

De naam Goede Week klinkt misschien vreemd, omdat de gebeurtenissen die herdacht worden – het lijden en de dood van Jezus – allesbehalve vrolijk zijn. Toch wordt deze week in het christelijke geloof goed genoemd:

· Christenen geloven dat Jezus’ lijden en sterven een doel hadden: het redden van de mensheid.

· Ondanks het verdriet en de pijn die centraal staan, bracht zijn offer volgens het geloof juist iets positiefs voort: de overwinning op zonde en dood.

· Door dit offer werd verzoening tussen mens en God mogelijk.

· Het vormt bovendien de basis voor de hoop en vreugde die met Pasen worden gevierd, wanneer de opstanding van Christus centraal staat.

Kort gezegd: de week is niet goed omdat de gebeurtenissen mooi waren, maar omdat ze volgens het geloof iets goeds hebben voortgebracht.

Palmpasen is de eerste dag van de goede week. Daarna, op maandag is er een boeteviering in de basiliek om 19.00 uur.

De chrismaviering (bisdombreed) is op woensdag om 19.00 uur in de Sint Quirinuskerk in Halsteren (aan de Dorpstraat 51 aldaar).

Het paastriduüm begint op Witte Donderdag, met een bijzondere avondviering en wel op donderdag om 19.00 uur in de basiliek. Op deze dag denken we terug aan het Laatste Avondmaal van Jezus met zijn leerlingen. Tijdens die maaltijd vraagt Jezus hen om dit ritueel te blijven herhalen om Hem te blijven gedenken.

Op Witte Donderdag vieren christenen daarom twee belangrijke dingen:

·     de instelling van de eucharistie

·     het ontstaan van het priesterschap

Hoewel het een feestelijke viering is, hangt er ook een zweem van droefheid overheen. Het is immers de avond waarop Jezus wordt verraden door Judas en vervolgens wordt gearresteerd.

Kortom: Witte Donderdag is een mengeling van dankbaarheid, verbondenheid en stille ernst — het begin van een intense, maar betekenisvolle driedaagse.

Op Goede Vrijdag staat de Kerk stil bij iets heel ingrijpends: het lijden en de kruisdood van Jezus. Het is een dag van verstilling en bezinning. Veel gelovigen bidden de kruisweg, waarbij stap voor stap wordt stilgestaan bij Jezus’ weg naar Golgotha. Op Goede Vrijdag beginnen we op diverse plaatsen om 15.00 uur met de Kruisweg. Deze kruisweg wordt gebeden in Clinge, Hengstdijk, Hulst en in Koewacht.

Later op de dag vieren we om 19.00 uur Goede Vrijdag in de basiliek van Hulst met een bijzondere liturgie, die bestaat uit verschillende onderdelen:

·     het voorlezen van het passieverhaal volgens Johannes

·     de plechtige voorbede voor de wereld en de Kerk

·     de hulde aan het kruis

·     een communieviering met de hosties die op Witte Donderdag al gewijd zijn

Op zaterdag, zoals we vroeger zeiden, was er de Stille Zaterdag. Als kinderen mochten we dan om 12.00 uur onze snoeptrommel openen en bleef er vaak nog weinig over van het gespaarde snoep. De betekenis van Stille Zaterdag is precies wat de naam zegt: een dag van stilte. De Kerk herdenkt dat Jezus’ lichaam in het graf rust. Het is een dag waarop er geen liturgie wordt gevierd, en dat maakt de sfeer nog intenser. Alles lijkt even stil te staan, alsof de wereld haar adem inhoudt.

Toch is deze stilte niet leeg. Ze zit vol verwachting. Gelovigen kijken uit naar wat komt: de verrijzenis van Jezus. Zodra s’ avonds de duisternis invalt, begint de paaswake — een van de mooiste en meest symbolische vieringen van het hele jaar. Ze wordt zelfs de moeder van alle heilige waken genoemd.

Stille Zaterdag voelt daardoor als een zachte overgang: van verdriet naar hoop, van duisternis naar licht.