Hongerdoek 2026 ‘Samen dromen – Liefde zij daad’.

Net zoals vorig jaar staat de hongerdoek 'Samen dromen – Liefde zij daad'

van Konstanze Trommer centraal in de vastentijd. Het sluit mooi aan bij ons

jaarthema ‘Durf te dromen’. Zie ook de uitleg van het doek onder deze tekst.

In de veertigdagentijd staan we elk jaar stil bij de Vastenactie die werkt aan

sociaal-economische verbetering voor mensen in de marge, aan

gerechtigheid voor mens en milieu. De hongerdoeken tonen elk jaar

opnieuw de spirituele basis van waaruit de Vastenactie handelt: zuster- en

broederschap van álle mensen op deze wereld en respect voor en inclusie

van randgroepen. In de hongerdoeken weerspiegelt zich de hoop op

radicale verandering van onrechtvaardige economische verhoudingen die

vele mensen op deze aarde tot slachtoffers maken.

En de hoop op een duurzame omgang met de natuur. Een hoop die gedragen wordt door het geloof in God.

Uitleg Hongerdoek 2026: ‘Samen dromen – Liefde zij daad’

De hongerdoek 'Samen dromen – Liefde zij daad' van Konstanze Trommer

is de 25ste hongerdoek die verschijnt. Het fenomeen hongerdoek viert

daarmee zijn 50-jarig jubileum.

Kinderen

De basis van deze hongerdoek 'Samen dromen – Liefde zij daad' vormt een collage van foto’s van bij ontwikkelingsprojecten betrokken kinderen uit Brazilië, Nigeria, Afghanistan en India en van kleinkinderen van de kunstenares. Kinderen uit alle windstreken, symbool voor alle kinderen op deze wereld. Alle kinderen lijken met iets bezig, gaan blijkbaar op in dagelijkse dingen zoals huishoudelijke klusjes, spelen of zwemmen. En al die bezigheden vinden plaats vóór een tent, op een soort eiland of wellicht een zandbank, te midden van een watervlakte. Alle kinderen zijn op een of andere manier betrokken op elkaar en op hun omgeving.

Dieren

Er zijn ook enkele dieren te zien. Een ooievaar, symbool voor het nieuwe leven en voor wederopstanding. En een ringstaartmaki. Deze halfapen komen slechts voor op het eiland Madagaskar en spelen daar een rol in de scheppingsmythen. Om het eiland heen zwemmen groepjes grienden, een dolfijnensoort. Grienden vergezellen vaak op zee varende boten en zouden naar verluidt ook schipbreukelingen hebben gered. Tezamen verbeelden de dieren - een vogel, zeedieren en een landdier –, alle fauna en flora op deze wereld.

Schijn bedriegt

Een vredig tafereel van gelukkige kinderen, omringd door enkele zachtmoedige dieren? Dat lijkt maar zo, schijn bedriegt. Enkelen van hen moeten hard werken om water te halen of om een broertje of zusje te dragen. En ook de situatie roept vele vragen op. Zijn de kinderen geïsoleerd van hun ouders en andere mensen? Kunnen ze van het eiland af? Is de helikopter een bedreiging of brengt die juist

hulp? Weet alleen de helikopterbemanning dat deze kinderen op die geïsoleerde plek verblijven? Biedt de tent, die niet verankerd lijkt, wel voldoende beschutting tegen regen en ontij? Opvallend is de tweedeling in de doek. Links het mooie blauw van een zonnige zomerdag. Maar rechts het donker van naderend onweer

en vooral, in de verte zichtbaar, een dreigende tornado. Hoe gaat dit aflopen?

Een paar kinderen zitten in een bootje. Spelen zij of willen zij op tijd vluchten voor het aankomend onraad? En waarheen dan? De tent staat met de punt van het dak precies in het midden van de doek. We staan in het bestaan van de mensheid op een kruispunt, waarop we snel de juiste beslissingen moeten nemen.

Toekomst

Samen dromen over de toekomst is een goede manier om daarbij niet alleen aan onszelf te denken, maar ook aan alle andere mensen op deze wereld. Samen dromen over de toekomst leidt tot een handelen dat hopelijk het hoofd kan bieden aan bedreigingen die op ons afkomen, in het heden én in de toekomst. Liefde voor elkaar en voor de aarde als plek waar we samen dromen en leven, is daarbij onontbeerlijk. En die liefde voor mens en milieu moet niet blijven steken in goedbedoelde woorden, maar moet zich uiten in daden om echt te zijn, zoals de heilige Vincentius à Paulo al zo krachtig uitdrukte in zijn levensmotto: ‘Liefde zij daad’