Op weg naar Kerstmis.

Beste mensen,

In het boekje ‘Vrede op Aarde’ schrijft pater marist Jan Hulshof in zijn tekst ‘Wees blij’, helemaal op het eind: “Sinds we gedoopt zijn, leven we in Christus en leeft Hij in ons. De zon schijnt ook onderweg, niet pas op het einde van de rit. Daarom is het elke dag 'Zondag Gaudete'. Daarom is het elke dag: verheugt u, weest blij.”

Deze woorden raakten mij, omdat ik ze zo hartgrondelijk onderschrijf. Maar tegelijkertijd sta ik erbij en kijk ernaar, want wat is er toch aan de hand met onze wereld? Weet ú het nog? Ik weet het niet meer. Opeens zijn we al half in oorlog. Krijgen we brieven over noodpakketten en andere maatregelen die van levensbelang zijn, worden er honderden miljarden aan wapens uitgegeven, is heel de wereld in de war, geeft de president van Amerika Europa keer op keer op zijn kop. Zegt de Russische president dat als Europa oorlog wil zijn land er klaar voor is. Wil Europa miljarden aan Russische tegoeden waarop beslag is gelegd gaan aanwenden voor financiële steun (lees: wapens) aan Oekraïne, waarop Rusland zegt: als je dat doet, is dat een oorlogsverklaring. En dan zijn er nog al die vele andere conflicten, oorlogen, ongelofelijke daden van agressie overal in onze wereld. En dan is er nog de dramatiek rondom Gaza en Israël.

En, beste mensen, er is beslist nog veel meer te benoemen, zoveel is er allemaal aan de hand in onze wereld. En dan zegt pater Jan Hulshof dat elke dag is als 'Zondag Gaudete'. Verheugt u want Jezus leeft in ons, als we gedoopt zijn.

We lopen de weg van ons leven met Hem. We kennen Jezus, de mens die Hij was en we willen vriend van Hem zijn. En we willen wat Hem beweegt, waar Hij voor staat en gaat, waar Hij zich voor inzet en waarover Hij spreekt, waar Jezus niet voor wijkt en waarvoor Hij de weg gaat die leidt tot de dood op het kruis, we willen die weg verinnerlijken, maar ook heel nadrukkelijk zichtbaar en praktisch ónze weg laten zijn.

De weg van de Liefde ten einde toe. De weg van Leven. Voor alle mensen. Niemand uitgesloten.

Beste mensen, een heel verhaal op weg naar het kerstfeest. Maar we kunnen Kerstmis niet vieren zonder aan Pasen te denken. Alles hangt samen in het verhaal van geloven. “De zon schijnt ook onderweg, niet pas op het einde van de rit”, schrijft pater Jan Hulshof, een citaat waarmee ik dit artikel begon. Hoeveel lichtjes zien we al een hele tijd en het worden er steeds meer. Het licht van de adventskrans wordt omringd en ‘weggedrukt’ door vele lichtjes alom. Binnen staat de kerstboom al (ook bij mij) en buiten zijn de steden in het licht gezet.

Sommigen maken er ‘een sport van’ om het nog mooier en grootser te doen dan afgelopen jaar. Soms proberen buren samen hun huizen en tuinen van kerstverlichting te voorzien, soms baden hele straten in het licht. Kortom, er is honger naar licht. Maar: op zich blijft het iets uiterlijks. Het licht springt aan en gaat weer uit.

Laten we een verdiepende stap zetten. Ik nodig u uit het innerlijke licht te ontsteken. Ik nodig u uit dat diepe, blijvende licht in u te laten aansteken door Jezus Christus. ‘Hij is Het Licht van de Wereld.’ En ik bid, hoop en vertrouw erop dat we zo nu en dan toch de kracht krijgen om met elkaar de juiste richting te vinden - wereldwijd. De weg die leidt naar Vrede, échte vrede. De weg ook waar onze paus Leo zonder ophouden over spreekt en preekt.

In die zin wens ik ons allen toe dat we de weg gaan naar de stal van Bethlehem. Om met de herders en de koningen, met de schapen, de os en de ezel, begeleid door het koor van engelen, en samen met alle mensen van goede wil, ons Kerstkind te begroeten, te eren en uit de grond van ons hart daar en dan te zeggen en te zingen: ‘t is geboren, ‘t goddelijk Kind!

Zalige opgang naar het Geboortefeest van de Heer!

pastoor Wiel Wiertz