Paus Leo XIV

Beste mensen,

Ik ‘kijk’ vanuit Zeeuws-Vlaanderen, wanneer ik dit schrijf over onze paus. Hoe moeilijk was het voor hem om in de schoenen van paus Franciscus te stappen? Die achtste mei was voor hem een dag die alles anders deed zijn. Overweldigd, toch, en ook emotioneel stapte hij de wereld tegemoet. Als paus Leo XIV.

Daar had hij over nagedacht. Zoals ook paus Franciscus zelfverzekerd de mensen tegemoet trad met zijn weloverwogen naam. En niet voor niets had het woord ‘vrede’ een prominente plek in zijn eerste toespraken, maar ook in zijn optreden als paus. En hoe trof hij daarmee in de roos: de wereld had en heeft behoefte aan vrede! De paus was eerder terughoudend in zijn optreden, ingetogen, verlegen. Toch nog wat op zoek naar zijn plek en zijn rol. Maar groots was zijn nabijheid op verschillende momenten. Met oecumene, jongeren. Niet bang om mensen uit te nodigen, om met mensen te spreken. Inhoudelijk.

Slachtoffers van misbruik, een transgender aan tafel (voor het eerst bij een paus). Ik zie een paus die ‘warm loopt’ om invulling te geven aan zijn belangrijke rol in de wereld van vandaag. Er zijn al heel wat uitspraken en citaten van hem opgetekend. Ik sluit af met zijn woorden: “We mogen niet opgeven bij de

eerste de beste moeilijkheid, want anders zullen we nooit ergens komen in het leven. Doorzettingsvermogen is een groot geschenk dat de Heer ons wil geven.” Woorden die ook hemzelf stevigheid en richting geven.

Vanuit Zeeuws-Vlaanderen hebben we ‘van op een afstand’ goed praten.

Mag ik u vragen: laten we bovenal bidden voor onze paus. Om wijsheid en kracht.

pastoor Wiel Wiert